De eerste 1000 dagen van het kind

De eerste 1000 dagen van het kind

De basis voor een gezonde toekomst

Door: Klien Peters

De eerste keer dat ik hoorde over de eerste 1000 dagen was ik zwanger van mijn eerste (drie keer eerste in één zin, meer lukte niet 😉). Ik was denk ik een week of 16 zwanger en beet me vast in ieder blog, forum, bericht, tijdschrift wat maar ging over zwangerschap. Want, ik was vanaf het moment van de positieve test direct veranderd in een onzeker wezen. Ik zoog alle informatie op, iedere ochtend, avond, echt IEDERE vrije minuut. ALLES las, keek en volgde ik. Ik krijg ’t nog warm als ik eraan terugdenk. Maar toen kwam dat bericht van die eerste 1000 dagen. BAM schuldgevoel, bovenop de onzekerheid als nieuwe moeder in opleiding. Want die eerste weken had ik echt niet gelet op wat ik at en dronk. Sterker nog, ik weet dat er nog liters bier en zelfs flinke hoeveelheden aquavit doorheen zijn gegaan op onze vakantie in Noorwegen (ik wist de eerste weken niet dat ik zwanger was).

Zelf in de hand?

Toch is het wel een interessant gegeven dat die eerste 1000 dagen zo bepalend zijn. En wat ik toen al een lekker idee vond, is dat je dit voor een groot deel zelf in de hand hebt. En! Hoera! Zodra je kind bewuster wordt van zijn of haar omgeving en daarna naar school gaat, kan er eigenlijk niet meer zoveel misgaan. Want de eerste negen maanden krijg je bijna cadeau. Geen ongeboren baby vraagt om koek, snoep en appelsap. Fijn! Je hoeft je kind nog niet om te kopen met zoetigheid en vettigheid als deze veilig zit opgeborgen in jouw buik. Ahum, of is dat wat naïef?

Eigen inname bepalend

Je moet dan ineens wel zelf bewuster zijn van je eigen inname. Dat is toch wel een flinke keerzijde. Dat bleek al snel toen ik echt iedere dag zin had in haring, karnemelk en friet. Dat leek me dan toch  wat eenzijdig voor dat kleine jongetje in mijn buik. Hè gadsamme! En ik vond dat zwanger zijn al niet zo’n feest. Om toch een beetje tegemoet te komen aan mijn cravings, hield ik het bij drie haringen per week (ja, echt) en een liter karnemelk per dag (ja, echt). De friet liet ik meestal staan. Eén keer per maand gaf ik daar aan toe. En daarnaast sportte ik toen vier keer per week. In slakkentempo liep ik twee keer per week 5 kilometer tot week 30 van mijn zwangerschap.

Sporten, ja of nee?

 

In de helft van alle bronnen las ik overigens dat ik direct moest stoppen met hardlopen, terwijl de andere helft van de ‘experts’ mij bijna sommeerde er vooral mee door te gaan. Ach, de waarheid ligt vast ergens in het midden. En het was een goede kennismaking met het begrip ‘als moeder doe je het toch nooit goed’ dat iedere moeder kent.

Geen idee wat de theorie is over de eerste 1000 dagen? Ik heb wat leuke online artikelen voor je verzameld die elkaar zo min mogelijk tegen spreken 😉

Vanwege het corona virus zijn alle lessen thuis te volgen via de community. Zo kunnen we samen lekker doorgaan met bewegen! Woohoo!

Willen jullie ook thuis aan de slag? 

X